27. i 28.03.2025. održan je Treći nacionalni simpozijum sa međunarodnim učešćem o poremećajima ishrane i gojaznosti – SIMPI 2025. Organizator skupa bilo je Udruženje za lečenje i prevenciju poremećaja ishrane i gojaznosti-ULPPIG.
Na simpozijumu su učestvovali eminentni eksperti, profesori Medicinskog fakulteta u Beogradu i drugi stručnjaci sa višegodišnjim kliničkim iskustvom, iz Srbije i inostranstva. Kao i na ranijim skupovima, i na III simpozijumu slušali smo i razgovarali sa specijalistima psihijatrije, endokrinologije, gastroenterologije, ginekologije, pedijatrije, anesteziologije, neurologije, kliničke farmakologije i sa nutricionistma.
Gost predavač na simpozijumu je bio vodeći stručnjak za lečenje obolelih od poremećaja ishrane Prof. dr James Lock, Professor of Psychiatry and Pediatrics, Senior Associate Chair of the Department of Psychiatry and Behavioral Sciences, Director, Eating Disorder Program Stanford Children’s Health, SAD. Naš uvaženi gost je svetski priznati autoritet u lečenju, istraživanju i obučavanju u oblasti poremećaja ishrane, autor brojnih publikacija i udžbenika iz porodične psihoterapije adolescentne anoreksije nervoze (AN). Prof. James Lock je održao dva predavanja – prvog dana o Izbegavajućem restriktivnom poremećaju ishrane (ARFID), a drugog predavanje i radionicu o Primeni i značaju porodične terapije u lečenju AN i treningu za stručnjake u ovoj oblasti.
SIMPI 2025 je koncipiran kao dvodnevni simpozijum, u dve edukativne celine.
Prvi dan je bio teorijski, u vidu predavanja, diskusije i prikaza slučajeva iz kliničke prakse.
Drugog dana održane su radionice u kojima su svi učesnici imali priliku da razmene svoje iskustvo u kliničkom radu, kao i da vide i iskuse različite pristupe u vođenju intervjua sa pacijentima, i da dožive moguće prepreke i rešenja u dijagnostici i terapiji ovih poremećaja. Metod rada je bio oživljavanje i provežbavanje realnih kliničkih situacija kroz zamenu uloga između lekara, pacijenata i članova porodice obolelog, uz pomoć voditelja radionica – stručnjaka koji svakodnevno rade sa ovim pacijentima.
Živimo u društvu gde se ove bolesti neretko tretiraju na nestručan i potencijalno opasan način, od strane osoba bez odgovarajuće edukacije i znanja. S druge strane, profesionalci nemaju priliku da se formalno dodatno edukuju iz kompleksne oblasti poremećaja ishrane i gojaznosti. Stoga su ovakvi skupovi najbolji način da se u budućnosti ovi složeni fenomeni leče naučno, empirijski i odgovorno, na dobrobit naših pacijenata.
